آن سوی نیزار

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:29:37 GMT

گل که داده بودم پیچو و تابش

به آب دیدگانم دادم آبش

به درگاه الاهی کی روا بود

گل از من دیگری گیرد گلابش.......

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:29:07 GMT

دو چشمون سیاهت کافرُم کرد

لب پر خنده ات از دین درُم کرد...

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:28:18 GMT

در عشق تو تنها بودم

چون جوانی که دیده به عشق می گشاید

و از جوانی سر مست بودم

وسراپای ترا غرق بوسه می ساختم

این داستان گذشته ایست

که هرگز فراموش نمی کنم

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:27:37 GMT

زیر لب وقت نوشتن همه کس نقطه نهند

این عجب نقطه ی خال تو که بالای لب است

یارب این نقطه ی لب را که به بالا بنهاد

نقطه هر جا غلط افتاد مکیدن ادب است

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:26:59 GMT

جای آن دارد که چندی هم ره صحرا بگیرُم

سنگ خارا را گواه این دل شیدا بگیرُم.....

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:26:15 GMT

شب چو بوسیدم لب گلگون او

گشت لرزان قامت موزون او

زیر گیسو کرد پنهان روی خویش

ماه را پوشید با گیسوی خویش

گفتمش: ای روی تو صبح امید

در دل شب بوسه ی ما را که دید؟

غنچه ی خاموش او،چون گل شکفت

بر من از حیرت نگاهی کردو گفت:

با خبر از راز ما گردید شب

بوسه ای دادیم وآن را دید شب

بوسه را شب دید و با مهتاب گفت

ماه خندیدو به موج آب گفت

موج دریا جانب پارو شتافت

راز ما گفت و به دیگر سو شتافت............

مارال

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:25:03 GMT

گهی در بیرَم وگه در فداغُم

گهی در اشکنان صحرای باغُم

گهی شیراز و گه در کنج کُربال

روُم آنجا که یار آیه سراغُم

مارال

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:24:15 GMT

گر در این دنیا نمی دیدم تو را

گر نمی گشتم به راهت آشنا

گر نگاهت سد راه من نبود

سد راهی پیش پای من نبود

گر نمی دادی به زلفت پیچ و تاب

گر سلامم را نمی گفتی جواب

گر که اندامت نمی کردی عیان

از درون جامه های پرنیان

گر نگاه و خنده ات یکسان نبود

بهر من چون درد بی درمان نبود

مارال

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:23:06 GMT

عمر آن بود که در صحبت دلدار گذشت

حیف و صد حیف که آ دولت بیدار گذشت

افتابی زدو ویرانه ی دل روشن کرد

لیک افسوس که زود از سر دیوار گذشت

مارال

nazi-tanha — Sun, 20 Sep 2009 16:21:59 GMT

اگر از خانه ی عشقم نروی

و بمانی با من،

همه گل های دلم را به تو خواهم بخشید

اگر از خانه ی عشقم نروی

عطر نرگس ها را،

به تو خواهم پاشید

تاج خورشید نهم بر سر تو

ماه را می کشم از ابر برون

گر که نزدم آیی،

کوچه را فرش کنم از گل یاس

به تنت می پوشم

از حریر باور

از گل سادگی و عشق، لباس